![]() |
![]() |
|
| همصدای بی صدا |
|
تويی اون سپيد پاک آسمون منم اون قلهی سر به کهکشون اومدی يه روز تو اوج باورم گفتی من همون اميد آخرم اما رفتی عاقبت مثل همه منو ول کردی ميون همهمه حالا من ساکت و سرد و بی عبور ميون تموم قله های دور ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385ساعت 13:16 توسط آرین |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| پیوندها |
|
بانوی ماه |
|
RSS
|